Πώς είναι;
Όχι και πολύ καλά.
Είναι στο κρεβάτι μία εβδομάδα.
Αν ήρθε η ώρα της, δεν γίνεται τίποτα.
Ο Κύριος παίρνει όποιον θέλει.
Ακριβώς.
- Μάγκι, θα το πάω εγώ πάνω. - Ω, όχι. Δεν με πειράζει.
Είπα ότι θα το πάω εγώ.
Πολύ καλά, κύριε.
Πώς πάει το κεφάλι σου;
Πονάει. Είναι σαν βροντές.
Ω!
Είπα σε όλους στο σπίτι να κάνουν ησυχία.
Ορίστε.
Προσπάθησε να φας.
Έλα.
Ο δρ Μπρούστερ θα έρθει νωρίς το απόγευμα.
Δεν το θεωρώ απαραίτητο.
Είσαι αδιάθετη και κάτωχρη.
Αχ.
Δεν θα το ρισκάρω.
Κοιμήσου.
Να πάρει.
ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ
ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ, ΜΑ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ
Ο ξάδερφος της κυρίας Μπόλτγουντ πέθανε από κίτρινο πυρετό.
Προσβάλλει πολλούς.
Η Έμιλι δεν έχει κίτρινο πυρετό. Έχει πονοκέφαλο.
Μην αναστατώνεσαι, μέχρι να τη δει ο γιατρός.
Α, ωραία. Ήρθε.
Ποιος ήρθε;
Το απόγευμα περιμένουμε τον γιατρό.
Δεν είναι ο γιατρός.
Είναι ο ζωγράφος πορτρέτων Τόμας Έλιοτ Μούντι.
Θα του ποζάρω σήμερα.
Ένας ζωγράφος; Προς Θεού!
Διώξ' τον.
Μητέρα, όχι!
Ξέρεις πόσο καιρό περίμενα να με ζωγραφίσει;
Έχει κάνει όλα τα κορίτσια του Άμερστ.
Μόλις τελείωσε το πορτρέτο της Τζέιν Χάμφρεϊ.
Τις κάνει όλες τόσο όμορφες! Πρέπει να του ποζάρω.
Ας έρθει μια άλλη μέρα.
- Τι... - Όταν βελτιωθεί η υγεία της Έμιλι.
Δεν θα υπάρξει άλλη μέρα. Σαλπάρει για Ευρώπη.
Η ματαιοδοξία σου με αφήνει άναυδη, Λαβίνια.
Ε... Χμ...
Σε ευχαριστώ.
Η αδερφή σου είναι άρρωστη!
Άρα υπάρχουν επιπλέον δουλειές να γίνουν
- κι εσύ πρέπει να τη φροντίζεις. - Δεν είναι δίκαιο.
Όλο με την Έμιλι ασχολούμαστε!
Θες να τη φροντίζω, να κολλήσω κι εγώ
και να πεθάνω, χωρίς να έχω ένα όμορφο πορτρέτο;
Θα είναι σαν να μην υπήρξα καν.
Να τον αφήσω να μπει;
Ακούγεται αποφασισμένος.
Θα αφήσω την απόφαση στη συνείδησή σου.
Εντάξει. Λοιπόν...
θα το κάνω.
Να πάρει!
- Χρειάζεσαι βοήθεια; - Α!
Ποιος είσαι εσύ;
Με λένε Μπεν.
Από πού ήρθες;
Από το Γούστερ.
Δεν ρώτησες αυτό.
Συγγνώμη, δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Είμαι ο Μπέντζαμιν Νιούτον, ο νέος υπάλληλος του πατέρα σου.
Τον βοηθάω μέχρι τις εκλογές. Κι αν νικήσει...
θα κρατήσω το γραφείο του εδώ.
Θα είσαι μία από τις κόρες του. Η Λαβίνια;
Η Έμιλι.
Ο πατέρας σου είπε ότι ήσουν άρρωστη.
Ω!
Σωστά.
Χμ.
Χρειαζόμουν ένα βιβλίο.
Από εκεί πάνω;
Ναι.
Είναι το ράφι μου.
Θα περίμενα να είναι πιο χαμηλά το ράφι σου.
Ή στο δωμάτιό σου.
Ο πατέρας μού παίρνει βιβλία που παρακαλά να μη διαβάσω.
Φοβάται ότι ταρακουνούν το μυαλό μου.
Αντιφατικό μήνυμα.
Θα σου το κατεβάσω εγώ.
Εκείνο εκεί. Το πράσινο.
Έμερσον.
Ωραία.
"Ένα ατέλειωτο, ηλιόλουστο απόγευμα Την πεδιάδα φαντάσματα είχαν ζώσει
Περιπλανήθηκα παντού..."
"Μα μ' είχαν περικυκλώσει"
"Θρήνος". Το λατρεύω.
Τρομακτικό, έτσι;
Άλλοι λένε ερωτικά ποιήματα.
Προτιμώ έναν θρήνο. Είναι ερωτικό ποίημα άλλου είδους.
Ναι.
Λοιπόν, διαβάζεις πολλή ποίηση;
Όσο πιο πολλή μπορώ.
Όμως, πολλά από όσα αποκαλούν ποίηση δεν είναι πράγματι ποίηση.
Τι εννοείς;
Βλέπεις...
αν διαβάσω ένα βιβλίο
και παγώσει το σώμα μου τόσο πολύ, που δεν με ζεσταίνει καμία φωτιά...
τότε, ξέρω ότι αυτή είναι ποίηση.
Αν νιώθω ότι μου πήρε το κεφάλι,
ξέρω ότι αυτή είναι ποίηση. Μόνο έτσι την καταλαβαίνω.
Υπάρχει άλλος τρόπος;
Λοιπόν... Ε...
ορίστε.
Ευχαριστώ.
Είναι και η γυναίκα σου στο Άμερστ
ή θα πας στο Γούστερ να τη δεις;
Χμ... Ε, ναι.
Ε, κάτι από τα δύο.
Καλύτερα να ξαπλώσω.
Δεν είμαι άρρωστη.
Εντάξει.
Απλώς προσποιούμαι.
Γιατί προσποιείσαι την άρρωστη;
Για να γράφω.
Είμαι συγγραφέας.
Για την ακρίβεια...
είμαι ποιήτρια.
Το υποψιάστηκα.
Ίσως με αφήσεις να διαβάσω κάποιο ποίημα σου.
Θα το ήθελες;
Αν μου πάρει το κεφάλι.
Μην το πεις στον πατέρα μου, εντάξει;
Ότι δεν είμαι άρρωστη.
Ορκίζομαι επισήμως.
Ω, διάολε! Αυτός είναι ο γιατρός.
- Μπορείς να ανέβεις χωρίς... - Είμαι αόρατη.
Δείχνω όμορφη;
Παρακαλώ...
μείνετε ακίνητη.
Μπορείτε να με κάνετε να φαίνομαι "αφάτη";
Ορίστε; Δεν σας καταλαβαίνω.
"Αφάτη".
Τι προσπαθείτε να πείτε;
Αφράτη. Θέλω να φαίνομαι αφράτη.
Είναι της μόδας. Καμιά δεν θέλει να φαίνεται κοκαλιάρα.
Θα ζωγραφίσω...
την αλήθεια.
Την αλήθεια;
Πώς είναι τα κόπρανά σου;
Μια χαρά. Ευχαριστώ.
Τα δικά σας;
Η όρασή σου;
Βλέπεις κηλίδες; Τίποτα παράξενες παραισθήσεις;
Όχι πιο πολλές από ό, τι συνήθως.
Έχεις συχνά παραισθήσεις;
Όχι. Απλώς, κάποιες φορές, βλέπω...
Τι βλέπεις;
Τον Θάνατο.
Δεν ήταν ο Θάνατος, γιατί ήμουν όρθια
Κι όλο οι Νεκροί είναι ξαπλωμένοι
- Είναι καλό. Πρέπει να το γράψω. - Ω, ξάπλωσε.
Ξάπλωσε, καλή μου.
Ξεκουράσου.
Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πω.
Η κόρη σας θα πεθάνει.
Όχι.
Όχι, Θεέ μου!
Τα συμπτώματά της είναι ασαφή,
μα καθώς υπάρχουν πάνω από 100 κρούσματα
κίτρινου πυρετού σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου,
νιώθω αρκετά σίγουρος για τη διάγνωση.
Το ήξερα. Ο ξάδελφος της κας Μπόλτγουντ.
- "Πες όλη... - Πες όλη την αλήθεια
την αλήθεια..."
Μα πες την πλαγίως -
ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΑΛΛΟΝ ΘΡΗΝΟ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΜΕ
ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ, ΜΠΕΝ
Δεν μπορείτε να της δώσετε κάτι;
Κάποιο φάρμακο, κάποιο βάλσαμο;
Μήπως βδέλλες;
Είχαν αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις.
Δεν είχαν.
Θεέ μου!
Λυπάμαι πολύ, κε Ντίκινσον.
Η εξέτασή μου δείχνει σαφώς
ότι η ασθένεια έχει φτάσει στον εγκέφαλο.
Κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι.
Δεν γίνεται να δοκιμάσουμε...
τις βδέλλες;
Ωχ.
Έμιλι.
Σε ανακουφίζει, γλυκιά μου;
Σ' ευχαριστώ, μητέρα.
Ω, καημένο μου παιδί.
Εγώ φταίω για όλα.
Όχι, δεν φταις.
Ναι. Όλα αυτά προέρχονται από τη δική μου οικογένεια.
Φοβάμαι ότι έχεις την κράση των Νόρκρος.
Αδύναμη. Ευπαθής.
Θα γίνω καλά.
Κόρη μου...
πρέπει να ξαλαφρώσω την καρδιά μου από το μυστικό που κουβαλώ τόσο καιρό.
Ίσως να μην πρέπει.
Όταν ήμουν φοιτητής, υπήρξε μια ξέφρενη βραδιά,
ένα πάρτι. Το ρούμι έρεε άφθονο.
Ένας αξιοσέβαστος καθηγητής μας γδύθηκε τελείως
κι έτρεξε στο γρασίδι.
Ξέρω ότι σε απογοήτευσα ως μητέρα.
Αλήθεια, μην ανησυχείς. Είσαι πολύ καλή.
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ήθελα παιδιά.
Μαμά!
Δεν ήθελες;
Όχι.
Ομολογώ ότι πήρα κι εγώ μέρος.
Εκτός από το ρούμι... υπήρχαν στρείδια.
Έφαγα υπερβολικά πολλά αργά το βράδυ.
Τόσα πολλά στρείδια! Ήμουν μεθυσμένος.
Μετά, τα διαβολεμένα μαλάκια πήραν τον έλεγχο.
Ήταν ένα κορίτσι.
Μπαμπά, δεν πειράζει.
Την έλεγαν Λουσίντα.
Ήταν υπηρέτρια.
Πολύ μεγαλύτερή μου.
Παρότι ήμουν αρραβωνιασμένος με τη μητέρα σου,
ενέδωσα.
Μα μετά, παντρεύτηκα τον πατέρα σου...
και το ένα έφερε το άλλο.
Και γεννηθήκατε εσείς οι τρεις.
Και τώρα...
είσαι σ' αυτήν τη φρικτή κατάσταση. Και...
Συνειδητοποιείς ότι άξιζε;
Όχι. Συνειδητοποιώ ότι είχα δίκιο. Είναι σκέτος σπαραγμός.
Κανείς,
κανείς δεν πρέπει να θάβει το παιδί του.
Πάντοτε προσπαθούσα να δίνω το καλό παράδειγμα σε εσάς, τα παιδιά μου.
Τι στο...
Είσαι σίγουρη ότι είναι καλή ιδέα;
Να παίζεις με τα συναισθήματα των άλλων;
Αν μπορώ να τελειώσω ένα ποίημα,
τότε, ναι.
Ώχου.
Τελειώσατε κιόλας;
Τελείωσα το πρόσωπο.
Τα υπόλοιπα είναι πιο πρόχειρα.
Μπορώ να το δω;
Αν θέλετε.
Ω!
Δεν σας αρέσει;
Απλώς...
ήθελα να δείχνω καλύτερη.
Είστε ακριβώς έτσι.
Δεν γινόταν να με κάνετε πιο όμορφη;
Ζωγραφίζω ό, τι βλέπω.
Θέλετε κάτι άλλο; Ζωγραφίστε το μόνη σας.
Η επιτυχία βρίσκεται στους Ελιγμούς
Λάμπει πολύ για την αδύναμη Απόλαυσή μας
Δεν ξέρω αν σ' αρέσουν τα δοκίμια του Έμερσον όσο τα ποιήματα,
πάντως εμένα με εντυπωσίασαν.
Εσύ το υπογράμμισες;
Ίσως.
"Η ζωή μας είναι μια μαθητεία προς την αλήθεια
ότι γύρω από κάθε κύκλο μπορεί να σχεδιαστεί ένας άλλος.
Ότι δεν υπάρχει τέλος στη φύση,
μα κάθε τέλος είναι μια αρχή.
Ότι πάντα ένα ακόμα ξημέρωμα ανατέλλει το μεσημέρι
και κάτω από κάθε βάθος, ανοίγεται ένα μεγαλύτερο βάθος".
Χμ.
Να πω την αλήθεια...
δεν είμαι παντρεμένος.
Μα...
φοράς βέρα.
Ήταν του πατέρα μου.
Άρχισα να τη φοράω, για να τον θυμάμαι.
Και μετά...
ανακάλυψα ότι σταματά τις αδιάκριτες ερωτήσεις
και τα ατέλειωτα προξενιά από τις χιλιάδες κυρίες Ντίκινσον.
- Ουάου. - Δεν θέλω να προσβάλω τη μαμά σου.
Ω, μην ανησυχείς.
Πολλή δύναμη σε ένα μικρό κομμάτι χρυσού.
Μια βέρα σημαίνει ελευθερία.
Καινούργιο αυτό.
Ο γάμος είναι λίγο παλιομοδίτικος, συμφωνείς;
"Πάρε αυτήν τη γυναίκα να την έχεις και να την κρατάς".
Ακούγεται σαν...
Φυλακή;
- Ακριβώς! - Ναι.
Δεν θες παιδιά;
Λατρεύω τα παιδιά. Των άλλων.
Όμως, αν είχα δικά μου...
δεν θα είχα χρόνο για να διαβάσω.
Νιώθω σαν να απαγγέλλεις τις σκέψεις μου.
Άγγιξα ευαίσθητη χορδή, ε;
Ολόκληρο το πιάνο.
Κολυμπάς ποτέ στη λίμνη;
- Δεν μ' αφήνει ο πατέρας μου. - Γιατί;
Φοβάται ότι θα αρρωστήσω.
Είναι αργά πια. Ήδη πεθαίνεις.
Σωστά!
Το νερό φαίνεται δελεαστικό.
Δελεαστικό;
Είμαι σίγουρη ότι θα είναι πάγος.
Λοιπόν...
θα ζεσταθεί.
Οπ!
Ω, Θεέ μου! Αχ!
Ω! Αχ.
Λάμπει πολύ
Λάμπει πολύ για την αδύναμη Απόλαυσή μας
Της Αλήθειας η υπέροχη έκπληξη
Γεια.
Να περάσω;
Ναι.
Τα μαλλιά σου
είναι βρεγμένα.
Βραδινή εφίδρωση.
Ναι.
Ο γιατρός είπε ότι δεν υπάρχει ελπίδα.
Ω, πάντοτε υπάρχει ελπίδα.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή χωρίς εσένα, Έμιλι.
Θυμάσαι τότε που είχαμε ανεβάσει την όπερα της αγριομέλισσας;
Ναι.
Χαραμίσαμε ευχάριστα ένα απόγευμα.
Βουίζαμε για τόση ώρα, που με έπιασε ο λαιμός.
Είχες αφοσιωθεί πολύ στην ερμηνεία.
Κανείς δεν είναι τόσο ευχάριστος όσο εσύ.
Δεν θέλω να σε χάσω.
Όστιν, δεν θα με χάσεις.
Έχασα ήδη τη Σου.
Τώρα, ίσως φύγεις κι εσύ.
Νόμιζα ότι η Σου σού έγραφε.
Μου έγραψε μία φορά.
Είπες δύο.
Είπα ψέματα.
Είμαι σίγουρη ότι της λείπεις.
Είσαι;
Εγώ δεν είμαι.
Συγγνώμη. Φέρομαι τόσο εγωιστικά, μιλώντας συνεχώς,
σπαταλώντας τις τελευταίες σου ώρες...
έτσι.
Κλαψουρίζοντας για κάποιο κορίτσι.
Σε καταλαβαίνω.
Και δεν είναι απλώς "κάποιο κορίτσι", είναι η Σου.
Ναι.
Η Σου.
Δεν την καταλαβαίνω.
Μα ξέρω ότι την αγαπώ.
Γιατί, κατά κάποιον τρόπο, αγαπώ να μην την καταλαβαίνω.
Προτιμώ να περάσω μια ζωή χωρίς να καταλαβαίνω τη Σου,
παρά να παντρευτώ κάποια που καταλαβαίνω.
Βγάζει νόημα αυτό;
Ναι.
Νομίζω ότι καταλαβαίνω.
Έμιλι, μπορείς να μην πεθάνεις, σε παρακαλώ;
Το τελείωσα.
Θέλω να το διαβάσεις.
Μην το ανοίγεις τώρα!
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ.
Εντάξει.
Διάβασέ το όταν φύγω.
Εννοείς όταν πεθάνεις;
Όχι. Όταν πάω στο άλλο δωμάτιο.
Ω! Εντάξει. Σύμφωνοι.
Τώρα, πρέπει να αναρρώσω ως εκ θαύματος.
Θα ήθελε κανείς τσάι;
Καλή ιδέα.
Έχουμε μέντα;
Είναι φάντασμα!
Όχι, μητέρα. Εγώ είμαι.
Έμιλι, δεν θα έπρεπε να βρίσκεσαι στο κρεβάτι;
Συνέβη κάτι απίστευτο.
Ξύπνησα το πρωί κι ο πονοκέφαλος είχε εξαφανιστεί.
Δεν ζαλίζομαι, δεν ιδρώνω, νιώθω υπέροχα.
Σας το έλεγα ότι δεν ήταν κίτρινος πυρετός.
Δόξα τω Θεώ! Έλα να φας. Να βάλεις λίγο κρέας πάνω σου.
Λυπάμαι αν σε τρόμαξα, μαμά.
Ναι. Λοιπόν, χαίρομαι που σηκώθηκες.
Τώρα, πήγαινε να πλύνεις τα σεντόνια.
Όλα είναι καλά, μπαμπά.
Δεν θα πεθάνω.
Δηλαδή, θα πεθάνω κάποια μέρα.
Αλλά μάλλον όχι πριν περάσει πολύς καιρός ακόμα.
Του αρέσει το ποίημα. Δεν του αρέσει. Του αρέσει. Δεν του αρέσει.
Ποιος νοιάζεται αν του αρέσει; Θα του αρέσει, έτσι;
Έμιλι;
Σου;
Εσύ είσαι στ' αλήθεια;
Όχι αποκύημα της φαντασίας μου;
Είμαι αληθινή.
Δεν είσαι στο κρεβάτι.
Ναι.
Είμαι μια χαρά. Νιώθω καλά.
Μα στο γράμμα έγραφες ότι ήσουν άρρωστη.
Ήμουν.
Ένιωθα εξαντλημένη.
Στο γράμμα έγραφες ότι πέθαινες.
Πέθαινα. Από μοναξιά.
Γιατί δεν μου απαντούσες.
Δεν μου έγραψες αυτό.
Δεν ξέρεις τι είναι μεταφορά;
Το να πεθαίνεις δεν είναι μεταφορά.
Όχι για μένα. Πέθαναν όλοι οι δικοί μου. Παίρνω τον θάνατο κυριολεκτικά.
Και... με τρόμαξες.
Με τρόμαξες πολύ.
Λυπάμαι.
Έμιλι, όταν...
Όταν πήρα το γράμμα σου, εκείνο που έλεγε ότι ήσουν άρρωστη...
συνειδητοποίησα ότι μόνο εσένα έχω.
Χωρίς εσένα, καλύτερα να μην υπάρχω.
Μόνο εσύ μ' αγαπάς πραγματικά.
Δεν είναι αλήθεια.
- Είναι. - Όχι.
Ο αδερφός μου σε αγαπάει.
Τι;
Ο Όστιν ήρθε στο προσκέφαλό μου όταν ήμουν άρρωστη.
Ή όταν δεν ήμουν άρρωστη.
Μου μίλησε εμπιστευτικά.
Για σένα.
Για το πώς αισθάνεται.
Και, Σου, σε λατρεύει.
Και θα έλεγα...
να τον παντρευτείς.
Πες όλη την αλήθεια μα πες την πλαγίως -
Η επιτυχία βρίσκεται στους Ελιγμούς
Λάμπει πολύ για την αδύναμη Απόλαυσή μας
Της Αλήθειας η υπέροχη έκπληξη
Όπως μετριάζεται η Αστραπή στα Παιδιά
Με εξήγηση γλυκιά
Η Αλήθεια πρέπει να θαμπώνει σιγά σιγά
Αλλιώς τυφλοί θα γίνουν όλοι -
Σου;
Όστιν.
Τι κάνεις εδώ;
Γύρισα.
Μα για ποιον;
Για σένα.
Το λατρεύω.